Fluorki są silnymi stymulatorami tworzenia kości.
Pod wpływem fluorków w kościach zwiększa się liczba osteoblastów, powierzchnia śródkostna pokryta osteoidem oraz ich grubość i objętość. Natomiast zmniejsza się szybkość mineralizacji. Fluor wchłonięty z przewodu pokarmowego gromadzi się głównie w kościach, zębach i miejscach, w których odkładają się sole wapnia. Fluor może być wtórnie uwalniany z kości,
a spowodowane nim objawy chorobowe mogą się cofać. Fluorki blokują uwalnianie wapnia przez parathormon.
Ponadoptymalne dawki fluorków, zawarte na przykład w wodzie pitnej, powodują fluorozę. Fluoroza prowadzi do zaburzenia struktury kostnej w postaci zwiększonej mineralizacji kośćca. Powoduje więc przewlekłe zmiany składu minerału kostnego
Normy spożycia fluorków wynoszą od 1 do 3 miligramów dziennie, lecz zależą także od zawartości fluoru w wodzie pitnej i w spożywanych pokarmach, a także od wieku i narodowości.
Głównym źródłem fluorków są : woda pitna i ryby (sardynki i makrele ), a także jabłka, wątroba cielęca, jaja i herbata.
Uwaga: informacje zawarte na moich stronach nie mogą być publikowana bez mojej pisemnej zgody. Jakiekolwiek ich kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie za moją zgodą. Informacje zawarte na stronach mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny a nie konsultacyjny.